Na vier decennia: wat is er gedaan?
In ruim vier decennia heeft China fors geïnvesteerd en zo een industriële en ecologische basis gelegd. Universiteiten zoals de Xi’an Jiaotong-universiteit en het Tianjin Instituut voor Industriële Biotechnologie speelden een belangrijke rol bij deze complexe projecten. Door bomen te planten, het platteland ecologisch te verbeteren en stroomgebieden te herstellen, heeft China niet alleen zijn koolstofuitstoot verlaagd, maar ook de natuurlijke opslagcapaciteit vergroot. Het Tiangong-ruimtestation deed zelfs toegepast onderzoek naar technologieën als kunstmatige fotosynthese (onderzoek uitgevoerd in de ruimte).
Technologie in de hoofdrol
China zet verschillende technologische innovaties in om CO₂ af te vangen. Er is een systeem met twee reactoren ontwikkeld om CO₂ om te zetten in eiwitten: één reactor zet CO₂ via microbiële elektrosynthese om in acetaat, en een tweede, aerobe reactor zet dat acetaat verder om in eiwitrijke biomassa. Die aanpak levert een droge-celgewichtsopbrengst van 17,4 g/L en een eiwitgehalte van 74% in de geproduceerde biomassa. Voor de aerobe omzetting wordt specifiek het bacteriegeslacht Alcaligenes gebruikt.
Tegelijk werkt China aan een doorbraak in schone energie: momenteel komt er 94,5 GW nieuwe capaciteit bij, waarbij projecten voor drijvende zonne-energie volledig zijn opgenomen in hun ambitieuze doel om een “werelds grootste elektriciteitsnetwerk” op te bouwen.
Wat dit betekent voor ruimtevaart
De ontwikkelde methoden hebben niet alleen grote gevolgen voor de aarde, ze vinden ook toepassing in de ruimte. Astronauten aan boord van het Tiangong-ruimtestation testen kunstmatige fotosyntheseprocessen die CO₂ en water omzetten in zuurstof en organische verbindingen. Dat ondersteunt duurzame gesloten-lus levensonderhoudssystemen, nodig voor toekomstige missies naar Mars en de maan.
De geproduceerde biomassa heeft een gunstige samenstelling van aminozuren en is geschikt voor zowel diervoeding als menselijke consumptie. Zo wordt voedselproductie geïntegreerd in de koolstofcyclus en wordt atmosferische CO₂ als basisinput gebruikt, waardoor afvalproductie fors afneemt.
Van vervuiler naar grondstofeconomie
China’s omslag van grootste koolstofuitstoter naar een land dat vooroploopt in koolstofbeheer laat zien dat CO₂ niet alleen als belasting kan worden gezien, maar ook als waardevolle grondstof. De door China ingezette “atmospheric harvest” helpt bij het verkleinen van de mondiale koolstofkloof in een tijd van toenemende klimaaturgentie. Deze initiatieven tonen China’s rol als belangrijke speler en leggen de basis voor het gebruik van gevangen koolstof als grondstof voor voeding, zuurstof en toekomstige industriële toepassingen.
China blijft investeren in toekomstgerichte energieoplossingen waarmee het niet alleen de eigen emissies terugdringt, maar ook koploper blijft in technologische ontwikkeling. Die ontwikkelingen zetten een nieuwe norm voor hoe de wereld met klimaatverandering om kan gaan en benadrukken dat andere landen vergelijkbare innovatieve stappen zullen moeten zetten. Met gezamenlijke inzet en technologische vooruitgang is een verschuiving naar duurzamere levenswijzen haalbaar, waarin koolstof een waardevolle bron wordt in plaats van een bedreiging.
